Μέρος 7
Η Μάρεν κράτησε τον φάκελο στα χέρια της χωρίς να τον ανοίξει αμέσως.
Το βλέμμα της είχε αλλάξει.
Δεν υπήρχε φόβος.
Μόνο η απόλυτη ψυχραιμία που αποκτά κάποιος όταν έχει μάθει να αντιμετωπίζει τις χειρότερες ειδήσεις.
Ο Κάλντερ πλησίασε.
«Θεία...»
«Τι συμβαίνει;»
Η Μάρεν πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Ήρθε η στιγμή να μάθω όλη την αλήθεια.»
Άνοιξε αργά τον φάκελο.
Μέσα υπήρχε μόνο μία φωτογραφία.
Την κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα.
Το πρόσωπό της σκοτείνιασε.
Η Λιόρα κατάλαβε αμέσως.
«Τον αναγνωρίζεις...»
Η Μάρεν έγνεψε.
«Ναι.»
Ο Άλντεν προσπάθησε να πλησιάσει.
«Δείξε μου.»
Η Μάρεν του έδωσε αθόρυβα τη φωτογραφία.
Μόλις την είδε...
το χρώμα χάθηκε από το πρόσωπό του.
«Όχι...»
ψιθύρισε.
«Αυτό δεν γίνεται...»
Ο Γκρίφιν άρπαξε τη φωτογραφία.
Μόλις την κοίταξε, πάγωσε κι εκείνος.
«Τον ξέρω...»
είπε με σπασμένη φωνή.
Στη φωτογραφία βρισκόταν ένας άνδρας γύρω στα εξήντα.
Χαμογελούσε μπροστά από ένα πολυτελές γραφείο.
Πίσω του υπήρχε μια μεγάλη σημαία.
Στο κάτω μέρος της φωτογραφίας υπήρχε ένα όνομα.
Ίθαν Μπέλ.
Ο Κάλντερ συνοφρυώθηκε.
«Μπέλ;»
«Είναι συγγενής του Ίστον Μπέλ;»
Η Μάρεν έκλεισε αργά τα μάτια.
«Είναι ο πατέρας του.»
Η Λιόρα κατάλαβε αμέσως.
«Ο άνθρωπος με τον οποίο ήθελαν να σε παντρέψουν...»
«Ήταν ο γιος του.»
Ο Άλντεν έδειχνε χαμένος.
«Δεν γνώριζα τίποτα...»
Η Μάρεν τον κοίταξε.
«Όχι.»
«Γνώριζες αρκετά.»
«Απλώς δεν ήθελες να κάνεις ερωτήσεις.»
Εκείνος κατέβασε το κεφάλι.
Η φωνή του έτρεμε.
«Πίστευα ότι ήταν μια επιχειρηματική συμφωνία.»
«Δεν ήξερα ποιοι πραγματικά ήταν.»
Η Μάρεν δεν απάντησε.
Ο ηλικιωμένος αξιωματούχος πήρε τον λόγο.
«Ο Ίθαν Μπέλ ήταν ο άνθρωπος που χρηματοδοτούσε ολόκληρο το δίκτυο διαφθοράς που ερευνούσε η Υποναύαρχος Ρόου.»
Η αίθουσα βυθίστηκε ξανά στη σιωπή.
«Όταν η Μάρεν αρνήθηκε τον γάμο...»
συνέχισε,
«...δεν κατέρρευσε μόνο μια οικογενειακή συμφωνία.»
«Κατέρρευσε ένα σχέδιο εκατομμυρίων.»
Ο Άλντεν ένιωσε σαν να μην μπορούσε να αναπνεύσει.
«Θεέ μου...»
ψιθύρισε.
«Δηλαδή...»
«...την έβαλα σε κίνδυνο;»
Η Μάρεν τον κοίταξε ήρεμα.
«Ναι.»
«Χωρίς να το ξέρεις.»
Ο Γκρίφιν έπεσε αργά σε μια καρέκλα.
«Όλα αυτά τα χρόνια...»
«...την κατηγορούσαμε.»
«Κι εκείνη προσπαθούσε απλώς να επιβιώσει.»
Η Λιόρα πλησίασε τη Μάρεν.
«Και τώρα;»
«Τι σημαίνει αυτή η φωτογραφία;»
Πριν προλάβει να απαντήσει, το κινητό του αξιωματούχου χτύπησε.
Άκουσε για λίγα δευτερόλεπτα χωρίς να μιλήσει.
Το πρόσωπό του άλλαξε.
Έκλεισε το τηλέφωνο αργά.
Κοίταξε τη Μάρεν.
«Υποναύαρχε...»
«Μόλις επιβεβαιώθηκε.»
«Ο Ίθαν Μπέλ δεν είναι νεκρός.»
Ο Κάλντερ άνοιξε διάπλατα τα μάτια.
«Τι;»
«Μα πριν δέκα χρόνια ανακοίνωσαν τον θάνατό του.»
Ο αξιωματούχος έγνεψε αρνητικά.
«Ήταν ψεύτικη ταυτότητα.»
«Κρύβεται εδώ και χρόνια.»
Η Μάρεν έσφιξε τον φάκελο.
«Και τώρα ξέρει...»
είπε χαμηλόφωνα.
«...ότι τον ψάχνουμε ξανά.»
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τα φώτα της αίθουσας έσβησαν.
Ολόκληρο το ξενοδοχείο βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Ακούστηκαν φωνές.
Ένα ποτήρι έσπασε.
Κάποιος φώναξε:
«Προστατέψτε την Υποναύαρχο!»
Και πριν ανάψουν ξανά τα φώτα...
η Μάρεν είχε εξαφανιστεί.
Τέλος Μέρους 8…
0 comments:
Post a Comment