Μέρος 6 – Το τηλεφώνημα από το νοσοκομείο που άλλαξε τα πάντα
Η Κίρστεν ένιωσε την καρδιά της να παγώνει.
Το κινητό έτρεμε ακόμη στο χέρι της.
«Κυρία Κίρστεν… μπορείτε να έρθετε αμέσως;»
Η φωνή του γιατρού ήταν σοβαρή.
«Η κατάσταση της Λίζα άλλαξε.»
Δεν άκουσε τίποτε άλλο.
Έτρεξε προς την πόρτα.
Ο Άντριαν γύρισε το αμαξίδιό του προς το μέρος της.
«Έρχομαι μαζί σου.»
«Όχι, πρέπει να ξεκουραστείς.»
Εκείνος χαμογέλασε αχνά.
«Σου είπα ότι δεν θα είσαι ποτέ ξανά μόνη.»
Λίγα λεπτά αργότερα, το αυτοκίνητο της οικογένειας σταματούσε μπροστά στο νοσοκομείο.
Η Κίρστεν σχεδόν έτρεχε στους διαδρόμους.
Οι σκέψεις της ήταν σκοτεινές.
«Άργησα…»
«Μήπως είναι πολύ αργά;»
Όταν έφτασε στη μονάδα αποκατάστασης, ο γιατρός την περίμενε χαμογελώντας.
Για πρώτη φορά μετά από μήνες.
«Τι συμβαίνει;» ρώτησε λαχανιασμένη.
Ο γιατρός πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Η Λίζα ανταποκρίθηκε στα ερεθίσματα.»
Η Κίρστεν έμεινε ακίνητη.
«Τι σημαίνει αυτό;»
«Σήμερα το πρωί άνοιξε τα μάτια της για λίγα δευτερόλεπτα.»
Τα δάκρυα κύλησαν αμέσως στα μάγουλά της.
«Θεέ μου...»
«Δεν είναι ακόμη πλήρως ξύπνια, αλλά πρόκειται για τη σημαντικότερη πρόοδο που έχουμε δει από το ατύχημα.»
Η Κίρστεν μπήκε αργά στο δωμάτιο.
Η Λίζα βρισκόταν ακόμη στο κρεβάτι.
Τα μηχανήματα συνέχιζαν να ακούγονται ρυθμικά.
Έπιασε απαλά το χέρι της κόρης της.
«Μαμά είναι εδώ.»
Για μια στιγμή δεν συνέβη τίποτα.
Ύστερα...
Τα δάχτυλα της Λίζα κινήθηκαν ελάχιστα.
Η Κίρστεν ξέσπασε σε λυγμούς.
Ο Άντριαν παρακολουθούσε σιωπηλός από την πόρτα.
Ένα μικρό χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό του.
Ο γιατρός πλησίασε.
«Υπάρχει όμως κάτι ακόμη.»
Η Κίρστεν τον κοίταξε γεμάτη αγωνία.
«Η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει άμεσα.»
«Τώρα που υπάρχουν αυτά τα σημάδια, κάθε μέρα είναι πολύτιμη.»
Ο Άντριαν απάντησε πριν προλάβει εκείνη.
«Θα γίνει ό,τι χρειαστεί.»
Ο γιατρός χαμογέλασε.
«Η νέα θεραπεία κοστίζει πολύ περισσότερο από την προηγούμενη.»
«Δεν έχει σημασία», είπε ο Άντριαν.
«Αναλαμβάνω όλα τα έξοδα.»
Η Κίρστεν γύρισε προς το μέρος του.
«Δεν μπορώ να σου ζητήσω κάτι τέτοιο.»
Εκείνος την κοίταξε ήρεμα.
«Δεν μου το ζητάς.»
«Είναι η πρώτη απόφαση που παίρνω μόνος μου μετά από χρόνια.»
Την ίδια στιγμή, ένας από τους δικηγόρους μπήκε στο δωμάτιο.
Κρατούσε έναν φάκελο.
«Κύριε Άντριαν… έχουμε πρόβλημα.»
Το χαμόγελο χάθηκε από το πρόσωπό του.
«Τι συνέβη;»
«Η κυρία Βίβιαν κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα.»
Η Κίρστεν πάγωσε.
Ο δικηγόρος συνέχισε:
«Ζητά να ακυρωθεί ο γάμος σας, ισχυριζόμενη ότι εξαπατήσατε τον Άντριαν όταν ήταν ψυχολογικά ευάλωτος.»
Η Κίρστεν ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται.
«Τι σημαίνει αυτό;»
«Αν το δικαστήριο δεχτεί το αίτημά της, μπορεί να παγώσουν όλοι οι λογαριασμοί μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεση.»
Ο Άντριαν χαμογέλασε ήρεμα.
«Αυτό ακριβώς περίμενα να κάνει.»
Ο δικηγόρος τον κοίταξε απορημένος.
«Έχετε κάποιο σχέδιο;»
Ο Άντριαν άνοιξε αργά ένα συρτάρι του αναπηρικού του αμαξιδίου.
Έβγαλε έναν μικρό φάκελο.
«Αυτό είναι το τελευταίο χαρτί που κρατούσα κρυφό.»
Η Κίρστεν τον κοίταξε απορημένη.
«Τι περιέχει;»
Ο Άντριαν χαμογέλασε.
«Την απόδειξη ότι η Βίβιαν δεν προσπάθησε μόνο να μου κλέψει την περιουσία…»
«Προσπάθησε να με αφήσει παράλυτο για πάντα.»
Η Κίρστεν ένιωσε το αίμα να παγώνει.
Αν αυτό ήταν αλήθεια...
Τότε όλα όσα είχαν συμβεί μέχρι σήμερα ήταν μόνο η αρχή.
👉 Στο Μέρος 7: Η υπόθεση φτάνει στο δικαστήριο. Ο Άντριαν παρουσιάζει το τελευταίο αποδεικτικό στοιχείο που καταστρέφει οριστικά τη Βίβιαν και αποκαλύπτει ποιος πραγματικά ευθύνεται για τα χρόνια που έζησε καθηλωμένος στο αναπηρικό αμαξίδιο.
0 comments:
Post a Comment