ΜΕΡΟΣ 5 — ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΝΕΪΘΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΙΑΝ ΝΑ ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ
Το βίντεο ξεκινούσε με τον Νέιθαν καθισμένο σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.
Ήταν κουρασμένος.
Είχε ένα μικρό τραύμα στο μέτωπο.
Κοίταζε κατευθείαν την κάμερα.
«Αν βλέπεις αυτό το βίντεο, σημαίνει ότι δεν κατάφερα να τελειώσω αυτό που ξεκίνησα.»
Έκανε μια παύση.
«Άντριαν, αν είσαι εσύ αυτός που το βλέπει… τότε συγγνώμη.»
Ένιωσα τα μάτια μου να γεμίζουν δάκρυα.
«Δεν σε εγκατέλειψα επειδή δεν σε αγαπούσα.»
Ο Νέιθαν συνέχισε:
«Σε απομάκρυνα επειδή ήξερα ότι αν έμενες κοντά μου, θα σε χρησιμοποιούσαν εναντίον μου.»
Κοίταξα τη μητέρα μου.
Εκείνη έκλαιγε.
«Ο Ρόμπερτ σου είπε ότι είμαι ο αδελφός του. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν ξέρεις.»
Ο Νέιθαν έσκυψε προς την κάμερα.
«Εσύ είσαι ο πραγματικός κληρονόμος της περιουσίας του παππού σου.»
Κανείς δεν μίλησε.
«Ο Όουεν δεν είναι ο διάδοχος της εταιρείας. Εσύ είσαι. Ο Όουεν είναι ο διάδοχος του δικού μου μεριδίου.»
Έκλεισα τα μάτια.
Όλα όσα είχα ακούσει μέχρι τότε είχαν ανατραπεί.
Ο Νέιθαν εξηγούσε ότι ο παππούς μου είχε χωρίσει την περιουσία σε δύο κληρονομιές.
Η μία ήταν για εμένα.
Η άλλη για εκείνον.
Όμως ο πατέρας μου είχε αλλάξει τα έγγραφα.
Είχε αναγκάσει τον παππού μου να υπογράψει τροποποιήσεις ενώ εκείνος ήταν ήδη άρρωστος.
Και ο Νέιθαν το είχε ανακαλύψει.
«Δεν ήθελα τα χρήματα», είπε.
«Ήθελα μόνο να αποκαταστήσω το όνομά μου.»
Έπειτα κοίταξε την κάμερα για τελευταία φορά.
«Αν κάτι μου συμβεί, μην εκδικηθείς κανέναν.»
«Προστάτεψε τη Μαρίσα.»
«Προστάτεψε τον Όουεν.»
«Και πάνω απ' όλα, μην γίνεις σαν τον πατέρα σου.»
Το βίντεο τελείωσε.
Έμεινα σιωπηλός.
Ο πατέρας μου ήταν απέναντί μου.
«Είναι ψεύτης», είπε.
«Πέθανε για να προστατεύσει εμένα.»
«Δεν ξέρεις τι έκανε.»
«Ξέρω τι έκανες εσύ.»
Ο πατέρας μου έσφιξε τα δόντια.
«Πρόσεχε, Άντριαν.»
«Όχι.»
Έκανα ένα βήμα μπροστά.
«Εσύ να προσέχεις.»
Η αστυνομία μπήκε στο κτίριο λίγα λεπτά αργότερα.
Ο πατέρας μου προσπάθησε να φύγει.
Τον σταμάτησαν.
«Robert Whitmore, πρέπει να έρθετε μαζί μας.»
«Δεν έχετε ένταλμα.»
Ο ντετέκτιβ χαμογέλασε ψυχρά.
«Έχουμε αρκετά στοιχεία για να ζητήσουμε ένταλμα.»
Ο πατέρας μου με κοίταξε.
«Θα καταστρέψεις την οικογένειά σου.»
Του απάντησα:
«Όχι. Εσύ την κατέστρεψες όταν αποφάσισες ότι η αλήθεια είχε τιμή.»
Ο πατέρας μου συνελήφθη για οικονομικές απάτες και παρεμπόδιση της έρευνας.
Όμως έμενε ένα ερώτημα.
Τι είχε συμβεί πραγματικά στον Νέιθαν;
Η αστυνομία έψαξε ξανά τον φάκελο.
Και τότε βρήκε κάτι που κανείς δεν περίμενε.
Μια απόδειξη από πρατήριο καυσίμων.
Η ημερομηνία ήταν η νύχτα του θανάτου του Νέιθαν.
Το αυτοκίνητο που είχε αγοράσει τα καύσιμα ανήκε...
στη μητέρα μου.
Την επόμενη μέρα πήγα να τη δω.
«Μαμά, πρέπει να μου πεις τι έγινε.»
Έκλαψε.
«Ο Νέιθαν ήρθε να με βρει.»
«Γιατί;»
«Για να μου δώσει τα στοιχεία.»
«Και μετά;»
«Τσακωθήκαμε.»
«Τον χτύπησες;»
«Όχι.»
«Τότε τι συνέβη;»
Η μητέρα μου κοίταξε το πάτωμα.
«Έφυγε ζωντανός.»
«Είσαι σίγουρη;»
«Ναι.»
«Πού πήγε;»
«Δεν ξέρω.»
Τότε μπήκε ο Ρέιμοντ.
«Εγώ ξέρω.»
Γύρισα προς το μέρος του.
«Τι εννοείς;»
«Ο Νέιθαν πήγε σε έναν άνθρωπο που εμπιστευόταν.»
«Ποιον;»
Ο Ρέιμοντ έβγαλε ένα παλιό γράμμα.
«Τον δικό μου πατέρα.»
«Ο πατέρας σου ήταν νεκρός τότε.»
«Ακριβώς.»
Σιωπή.
«Άρα ποιος τον συνάντησε;»
Ο Ρέιμοντ με κοίταξε.
«Κάποιος που χρησιμοποίησε την ταυτότητά του.»
Η αστυνομία ερεύνησε το στοιχείο.
Και ύστερα από λίγες ώρες, βρήκε ένα όνομα.
Margaret Whitmore.
Η γιαγιά μου.
Η γυναίκα που όλοι θεωρούσαν νεκρή εδώ και τρία χρόνια.
Μόνο που τα αρχεία έδειχναν κάτι αδιανόητο.
Η γιαγιά μου ήταν ζωντανή.
Και ζούσε σε άλλη πολιτεία.
Είχε αλλάξει ταυτότητα.
Και εκείνη ήταν η τελευταία άνθρωπος που είχε δει τον Νέιθαν.
Τότε χτύπησε το τηλέφωνό μου.
Άγνωστος αριθμός.
Απάντησα.
Μια ηλικιωμένη γυναικεία φωνή είπε:
«Άντριαν… είμαι η γιαγιά σου.»
Σιωπή.
«Και αν θέλεις να μάθεις ποιος σκότωσε τον πατέρα σου, πρέπει να έρθεις μόνος.»
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 6…
0 comments:
Post a Comment