ΜΕΡΟΣ 3 — Η δίκη ξεκινά και η Κλάρα βρίσκεται απέναντι σε έναν στρατό δικηγόρων, ενώ ένα κρυφό στοιχείο εμφανίζεται την τελευταία στιγμή
Η αίθουσα του δικαστηρίου ήταν γεμάτη.
Δημοσιογράφοι.
Φωτογράφοι.
Δικηγόροι.
Και άνθρωποι που είχαν έρθει απλώς για να δουν την «πλούσια οικογένεια» απέναντι στη «φτωχή υπηρέτρια».
Η Κλάρα κάθισε μόνη.
Απέναντί της κάθονταν τρεις δικηγόροι.
Ο Άνταμ βρισκόταν πίσω τους.
Η Μάργκαρετ δίπλα του.
Όταν τα βλέμματά τους συναντήθηκαν, ο Άνταμ χαμήλωσε τα μάτια.
Η δίκη άρχισε.
Ο δικηγόρος της οικογένειας παρουσίασε τα στοιχεία.
«Η κατηγορούμενη είχε πρόσβαση στο δωμάτιο.»
«Εργαζόταν εκείνο το βράδυ.»
«Είχε οικονομικά προβλήματα.»
«Και κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει πού βρισκόταν τη στιγμή της εξαφάνισης.»
Η Κλάρα σηκώθηκε.
«Δεν σημαίνει ότι το έκλεψα.»
Ο δικαστής της έδωσε άδεια να συνεχίσει.
«Δούλεψα δώδεκα χρόνια για αυτή την οικογένεια. Αν ήθελα να κλέψω, θα μπορούσα να είχα πάρει πράγματα πολλές φορές. Δεν το έκανα ποτέ.»
Η Μάργκαρετ την κοίταξε.
«Κάθε κλέφτης το λέει αυτό.»
Η Κλάρα γύρισε.
«Και κάθε αθώος άνθρωπος το ίδιο.»
Η αίθουσα σώπασε.
Τότε ο δικηγόρος παρουσίασε το πιο καταστροφικό στοιχείο.
Ένα δακτυλικό αποτύπωμα.
Βρέθηκε πάνω στο κουτί του κοσμήματος.
Και ανήκε στην Κλάρα.
Η Κλάρα ένιωσε να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της.
«Αυτό είναι αδύνατο.»
«Είχατε αγγίξει ποτέ το κουτί;»
«Όχι.»
«Είστε σίγουρη;»
«Ναι.»
Ο Ντάνιελ σηκώθηκε.
«Κύριε δικαστά, ζητώ να εξεταστεί πότε καταγράφηκε το αποτύπωμα.»
Ο δικαστής συμφώνησε.
Λίγα λεπτά αργότερα ήρθε η απάντηση.
Το αποτύπωμα ήταν παλιό.
Πολύ παλιό.
Η Κλάρα είχε αγγίξει το κουτί μήνες πριν, όταν η Μάργκαρετ της είχε ζητήσει να το μεταφέρει σε άλλο δωμάτιο.
Το στοιχείο κατέρρευσε.
Όμως ο δικηγόρος δεν φάνηκε ανήσυχος.
«Έχουμε κι άλλο στοιχείο.»
Έβγαλε μία φωτογραφία.
Η φωτογραφία έδειχνε την Κλάρα να βγαίνει από το δωμάτιο όπου φυλασσόταν το κόσμημα.
Η αίθουσα άρχισε να ψιθυρίζει.
Η Κλάρα κοίταξε τη φωτογραφία.
«Αυτό είναι ψεύτικο.»
«Μπορείτε να το αποδείξετε;»
Ο Ντάνιελ πλησίασε την εικόνα.
«Ναι.»
Έδειξε την ώρα.
«Στις 22:47 η Κλάρα βρισκόταν στο δωμάτιο υπηρεσίας. Υπάρχει καταγραφή από το σύστημα ασφαλείας.»
Ο δικηγόρος πάγωσε.
«Το σύστημα μπορεί να έχει λάθος ώρα.»
«Όχι», απάντησε ο Ντάνιελ.
«Γιατί το ίδιο σύστημα κατέγραψε και κάτι άλλο.»
Έβαλε ένα έγγραφο στο τραπέζι.
Η ώρα που το σύστημα ασφαλείας είχε απενεργοποιηθεί.
22:31.
Και ποιος είχε κάνει την απενεργοποίηση;
Ο λογαριασμός του δικηγόρου της οικογένειας.
Η αίθουσα εξερράγη.
Ο δικηγόρος σηκώθηκε.
«Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα.»
Ο Ντάνιελ τον κοίταξε.
«Ίσως όχι ακόμα.»
«Τότε γιατί το παρουσιάζετε;»
«Γιατί υπάρχει και κάτι ακόμα.»
Ο Ντάνιελ έβγαλε ένα δεύτερο έγγραφο.
«Η ασφαλιστική εταιρεία έλαβε αίτημα αποζημίωσης πριν καν δηλωθεί επίσημα η κλοπή στην αστυνομία.»
Ο Άνταμ σηκώθηκε.
«Τι;»
Κοίταξε τη μητέρα του.
«Μαμά…»
Η Μάργκαρετ δεν απάντησε.
Ο Άνταμ κατάλαβε ότι κάτι έκρυβε.
Αλλά πριν προλάβει να μιλήσει, η πόρτα της αίθουσας άνοιξε.
Ο μικρός Ίνταν στεκόταν εκεί.
Και κρατούσε στο χέρι του ένα μικρό κόκκινο κουτί.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…
0 comments:
Post a Comment