ΜΕΡΟΣ 5 — Ο φάκελος που δεν έπρεπε να ανοίξω
Όταν έφυγαν, το σπίτι βυθίστηκε στη σιωπή.
Έκλεισα την πόρτα.
Κλείδωσα.
Έκλεισα την αλυσίδα.
Και πήγα κατευθείαν στο γραφείο.
Άνοιξα το ντουλάπι.
Ο μπλε φάκελος ήταν εκεί.
Όμως δεν έψαχνα πλέον για το συμβόλαιο του σπιτιού.
Έψαχνα για εκείνον τον άλλο φάκελο.
Τον είχα δει πριν από λίγες ημέρες.
Ήταν κρυμμένος πίσω από κάτι παλιούς φορολογικούς φακέλους.
Τον τράβηξα έξω.
Πάνω του υπήρχε μόνο μία λέξη:
ΜΕΝΤΕΖ.
Το επώνυμο του Ροντρίγκο πριν χρησιμοποιήσει το δικό μου.
Άνοιξα τον φάκελο.
Μέσα υπήρχαν αντίγραφα τραπεζικών συναλλαγών.
Εταιρικά έγγραφα.
Μεταφορές χρημάτων.
Ονόματα ανθρώπων που δεν γνώριζα.
Και ημερομηνίες.
Πολλές ημερομηνίες.
Κάποιες από αυτές ήταν πριν από δέκα χρόνια.
Την ημέρα που αγοράσαμε το σπίτι.
Την ημέρα που παντρευτήκαμε.
Την ημέρα που ο Ροντρίγκο μου ζήτησε να υπογράψω ένα «απλό» τραπεζικό έγγραφο.
Ξαφνικά όλα άρχισαν να συνδέονται.
Δεν ήταν μόνο η Βαλέρια.
Δεν ήταν μόνο ο γάμος.
Δεν ήταν μόνο το σπίτι.
Ο Ροντρίγκο είχε χτίσει μια ολόκληρη ζωή πίσω από την πλάτη μου.
Και το σπίτι μου…
ίσως να ήταν μέρος αυτής της ζωής.
Συνέχισα να ψάχνω.
Βρήκα μια φωτοτυπία διαβατηρίου.
Ένα όνομα εταιρείας.
Και έναν αριθμό λογαριασμού.
Μετά βρήκα κάτι που έκανε τα χέρια μου να παγώσουν.
Ένα έγγραφο που έφερε τη δική μου υπογραφή.
Μόνο που…
δεν το είχα υπογράψει ποτέ.
Το κοίταξα ξανά.
Η υπογραφή έμοιαζε με τη δική μου.
Αλλά δεν ήταν δική μου.
Κάποιος την είχε αντιγράψει.
Και τότε το τηλέφωνό μου χτύπησε.
Άγνωστος αριθμός.
Απάντησα.
«Μαριάνα;»
«Ποιος είναι;»
Μια αντρική φωνή απάντησε:
«Αν έχεις στα χέρια σου τον φάκελο του Ροντρίγκο, μην τον ανοίξεις άλλο.»
Έμεινα ακίνητη.
«Ποιος είστε;»
«Κάποιος που προσπάθησε να τον σταματήσει πριν από δύο χρόνια.»
«Τι εννοείτε;»
Υπήρξε μια μικρή σιωπή.
Και μετά είπε:
«Δεν είσαι η πρώτη γυναίκα που προσπάθησε να ξεφύγει από τον Ροντρίγκο.»
Η γραμμή έκλεισε.
Κοίταξα τον φάκελο.
Και για πρώτη φορά αναρωτήθηκα…
ποια ήταν πραγματικά η Βαλέρια;
0 comments:
Post a Comment