ΜΕΡΟΣ 4 — Η ΜΠΡΙΕΛ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΝΑΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ… ΑΛΛΑ Η ΤΕΡΕΖΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΜΑΘΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ!
Το επόμενο πρωί, η Τερέζα ξύπνησε από τον ήχο ενός αυτοκινήτου.
Ένα μαύρο πολυτελές όχημα σταμάτησε έξω από την ξύλινη κατοικία.
Από μέσα κατέβηκε ένας άντρας με σκούρο κοστούμι και δερμάτινο χαρτοφύλακα.
Χτύπησε την πόρτα τρεις φορές.
Η Τερέζα άνοιξε προσεκτικά.
«Καλημέρα. Είμαι ο κύριος Χάρις. Εκπροσωπώ τη Μπριέλ Μοντόγια.»
Η Τερέζα δεν μετακινήθηκε.
«Δεν σας περιμένω.»
Ο άντρας χαμογέλασε ευγενικά.
«Η κυρία Μοντόγια ανησυχεί για εσάς. Μου ζήτησε να σας φέρω ορισμένα έγγραφα.»
«Δεν χρειάζομαι τίποτα από εκείνη.»
Ο δικηγόρος άνοιξε τον χαρτοφύλακά του.
«Είναι απλώς μια τυπική δήλωση. Η υπογραφή σας θα επιβεβαιώσει ότι δεν έχετε καμία οικονομική απαίτηση από την περιουσία του εκλιπόντος.»
Η Τερέζα κοίταξε το χαρτί.
Στην πρώτη σελίδα υπήρχε το όνομά της. Στις επόμενες, όμως, υπήρχαν νομικοί όροι που δεν καταλάβαινε.
«Γιατί χρειάζεται η υπογραφή μου;» ρώτησε.
«Για να αποφύγουμε μελλοντικές παρεξηγήσεις.»
«Τότε μπορείτε να το στείλετε στον δικηγόρο μου.»
Το χαμόγελο του άντρα εξαφανίστηκε.
«Η κυρία Μπριέλ θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να εμπλέξετε τρίτους.»
Η Τερέζα τον κοίταξε σταθερά.
«Ο γιος μου μού έγραψε να μην υπογράψω τίποτα χωρίς νομικό έλεγχο.»
Ο δικηγόρος έμεινε ακίνητος.
«Ο γιος σας δεν είναι πλέον εδώ για να σας συμβουλεύει.»
Η φράση ήταν τόσο σκληρή που η Τερέζα ένιωσε την καρδιά της να σφίγγεται.
Αλλά δεν υποχώρησε.
«Ακριβώς επειδή δεν είναι εδώ, θα προστατεύσω όσα μου άφησε.»
Έκλεισε την πόρτα.
Μέσα στο σπίτι, ακούμπησε την πλάτη της στον τοίχο και πήρε βαθιές ανάσες.
Δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπίζει ανθρώπους που μιλούσαν με τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση. Για χρόνια είχε συνηθίσει να υποχωρεί.
Αλλά τώρα είχε μια ευθύνη.
Να προστατεύσει όσα είχε σχεδιάσει ο γιος της.
Λίγη ώρα αργότερα, τηλεφώνησε στον Τζόναθαν Ριντ.
Εκείνος της εξήγησε ότι θα ταξίδευε την επόμενη ημέρα για να εξετάσουν μαζί τα έγγραφα.
«Κυρία Τερέζα, θέλω να σας ρωτήσω κάτι. Έχετε βρει κάποιο αποδεικτικό στοιχείο που να συνδέει την Μπριέλ με τις οικονομικές συναλλαγές;»
Η Τερέζα θυμήθηκε το USB.
«Ναι. Ο γιος μου μού άφησε αρχεία.»
«Μην τα στείλετε σε κανέναν πριν ελέγξουμε την αυθεντικότητά τους.»
Το απόγευμα, η Τερέζα άνοιξε ξανά τον φάκελο «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ».
Υπήρχαν τραπεζικές κινήσεις, τιμολόγια, ηλεκτρονικά μηνύματα και αντίγραφα συμβάσεων.
Σε αρκετά έγγραφα εμφανιζόταν το όνομα μιας εταιρείας που ονομαζόταν «Briar Holdings».
Η Τερέζα δεν είχε ξανακούσει αυτό το όνομα.
Όταν κοίταξε τις ημερομηνίες, παρατήρησε ότι μεγάλες μεταφορές χρημάτων είχαν πραγματοποιηθεί λίγο πριν από τον θάνατο του Γουόρεν.
Ένα από τα αρχεία περιείχε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα.
Η Μπριέλ έγραφε σε έναν συνεργάτη της:
«Πρέπει να ολοκληρώσουμε τη μεταφορά πριν αλλάξει γνώμη. Ο Γουόρεν έχει αρχίσει να κάνει πολλές ερωτήσεις.»
Η Τερέζα ένιωσε ένα ρίγος.
Δεν γνώριζε αν τα στοιχεία αποδείκνυαν παράνομη πράξη. Αυτό θα το έκριναν οι ειδικοί. Αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι ο γιος της είχε ανησυχήσει σοβαρά.
Το επόμενο πρωί έφτασε ο Τζόναθαν Ριντ.
Ήταν ένας άντρας περίπου εξήντα ετών, με ήρεμη φωνή και προσεκτικό βλέμμα.
Μόλις μπήκε στο σπίτι, παρατήρησε τη φωτογραφία του Γουόρεν πάνω στον ξύλινο βωμό.
«Την αγαπούσε πολύ αυτή τη φωτογραφία», είπε.
Η Τερέζα χαμογέλασε θλιμμένα.
«Ήταν το αγαπημένο του παιδικό του χαμόγελο.»
Ο δικηγόρος κάθισε και άνοιξε τον χαρτοφύλακά του.
«Πρέπει να σας εξηγήσω τι έχει συμβεί. Ο Γουόρεν είχε δημιουργήσει ένα αμετάκλητο καταπίστευμα για εσάς. Τα έγγραφα είναι έγκυρα και η κατοικία αυτή αποτελεί μέρος της περιουσίας που προστατεύεται από τους όρους του.»
«Δηλαδή δεν μπορεί να μου την πάρει η Μπριέλ;»
«Όχι απλώς επειδή το επιθυμεί. Υπάρχουν συγκεκριμένες νομικές διαδικασίες και δικαιώματα που πρέπει να τηρηθούν.»
Η Τερέζα αναστέναξε ανακουφισμένη.
«Και η έπαυλη;»
Ο Τζόναθαν άνοιξε έναν δεύτερο φάκελο.
«Εκεί τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Πρέπει να εξετάσουμε τη διαθήκη, τους τίτλους ιδιοκτησίας και τις οικονομικές υποχρεώσεις. Η Μπριέλ μπορεί να έχει ορισμένα δικαιώματα ως σύζυγος, αλλά δεν σημαίνει ότι δικαιούται αυτομάτως κάθε περιουσιακό στοιχείο.»
Η Τερέζα του έδωσε το USB.
«Ο Γουόρεν μού άφησε αυτά.»
Ο δικηγόρος εξέτασε τα αρχεία.
Μετά από λίγα λεπτά, το πρόσωπό του σοβάρεψε.
«Αυτά είναι σημαντικά. Θα χρειαστεί να ελεγχθούν από ανεξάρτητους οικονομικούς πραγματογνώμονες.»
«Τι φοβάστε;»
Ο Τζόναθαν την κοίταξε.
«Φοβάμαι ότι ο Γουόρεν είχε ανακαλύψει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή οικονομική διαφωνία.»
Και τότε έβγαλε από τον φάκελό του ένα ακόμη έγγραφο.
Ήταν μια παλαιότερη επιστολή του Γουόρεν, με ημερομηνία λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό του.
Στο τέλος έγραφε:
«Αν δεν καταφέρω να μιλήσω στη μητέρα μου, πρέπει να μάθει ότι δεν έφυγα από τη ζωή χωρίς να προσπαθήσω να την προστατεύσω. Υπάρχει ένα δεύτερο αντίγραφο όλων των στοιχείων, σε μέρος που δεν γνωρίζει η Μπριέλ.»
Η Τερέζα κοίταξε τον δικηγόρο.
«Πού βρίσκεται;»
Ο Τζόναθαν έμεινε σιωπηλός.
«Δεν το γνωρίζω. Αλλά ίσως υπάρχει κάποιος που ξέρει.»
«Ποιος;»
Ο δικηγόρος κοίταξε προς την πόρτα.
«Ο άνθρωπος που ήταν μαζί με τον Γουόρεν τις τελευταίες ημέρες της ζωής του.»
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment