ΜΕΡΟΣ 4 – ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΓΟΥΟΡΕΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ Η ΜΠΡΙΕΛ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ!
Η Τερέζα έκλεισε αμέσως τον υπολογιστή.
«Ποιος είναι;» φώναξε.
«Κυρία Τερέζα; Είμαι ο Ντάνιελ. Ο δικηγόρος του γιου σας».
Η ηλικιωμένη γυναίκα άνοιξε την πόρτα.
Μπροστά της στεκόταν ένας άνδρας περίπου εξήντα ετών, με γκρίζα μαλλιά και έναν δερμάτινο χαρτοφύλακα.
«Ο δικηγόρος του Γουόρεν;» ρώτησε έκπληκτη.
«Ναι. Ο Ντάνιελ Χάρπερ. Γνωρίζω τον γιο σας εδώ και πολλά χρόνια».
Η Τερέζα τον άφησε να περάσει.
Ο άνδρας κοίταξε το δωμάτιο και παρατήρησε αμέσως το ανοιχτό μεταλλικό κουτί.
«Το βρήκατε», είπε.
«Εσείς γνωρίζατε;»
Ο Ντάνιελ έγνεψε.
«Ο Γουόρεν μού είχε ζητήσει να μην αποκαλύψω τίποτα μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Ήθελε πρώτα να διασφαλίσει ότι τα έγγραφα θα βρίσκονταν στα χέρια σας».
Η Τερέζα κάθισε.
«Πείτε μου τι συμβαίνει. Γιατί η Μπριέλ προσπαθεί να με αναγκάσει να υπογράψω;»
Ο δικηγόρος άνοιξε τον χαρτοφύλακά του και έβγαλε έναν φάκελο.
«Επειδή η διαθήκη που σας παρουσιάζει δεν είναι η τελευταία διαθήκη του Γουόρεν».
Η Τερέζα ένιωσε να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της.
«Τι εννοείτε;»
«Ο Γουόρεν είχε συντάξει μια νέα διαθήκη λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του. Την είχε υπογράψει παρουσία δύο μαρτύρων και την είχε καταθέσει νόμιμα».
«Και τι έγραφε;»
Ο Ντάνιελ πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Δεν άφηνε ολόκληρη την περιουσία του στη σύζυγό του. Αντίθετα, είχε δημιουργήσει ένα καταπίστευμα για την προστασία της μητέρας του και είχε προβλέψει συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τη διαχείριση των υπόλοιπων περιουσιακών στοιχείων».
Η Τερέζα δεν μπορούσε να μιλήσει.
«Δηλαδή… δεν με είχε ξεχάσει;»
Ο δικηγόρος την κοίταξε με συμπόνια.
«Όχι, κυρία Τερέζα. Ο γιος σας φρόντισε για εσάς περισσότερο απ' όσο φαντάζεστε».
Έπειτα της έδειξε ένα ακόμη έγγραφο.
Ήταν ο τίτλος ιδιοκτησίας της καλύβας.
Αλλά υπήρχε κάτι παράξενο.
Η καλύβα δεν ήταν το μόνο ακίνητο που αναφερόταν.
Στην ίδια ιδιοκτησία περιλαμβανόταν μια μεγάλη έκταση γης, αρκετά χιλιόμετρα γύρω από το σπίτι.
«Αυτή η γη ανήκει επίσης σε εσάς», εξήγησε ο Ντάνιελ. «Ο Γουόρεν την είχε αγοράσει σταδιακά, χωρίς να το γνωρίζει η Μπριέλ».
«Γιατί να το κάνει αυτό;»
«Επειδή ήθελε να σας εξασφαλίσει ένα μέρος όπου κανείς δεν θα μπορούσε να σας διώξει».
Η Τερέζα άρχισε να κλαίει.
Για πρώτη φορά μετά την κηδεία, τα δάκρυά της δεν ήταν μόνο δάκρυα πόνου. Ήταν και δάκρυα ευγνωμοσύνης.
Όμως ο Ντάνιελ δεν είχε τελειώσει.
«Υπάρχει και κάτι άλλο. Ο Γουόρεν μού ζήτησε να σας παραδώσω αυτή τη φωτογραφία».
Η Τερέζα πήρε τη φωτογραφία που βρισκόταν μέσα στο κουτί.
«Ποιος είναι αυτός ο άνδρας;»
«Ο Ρόμπερτ Κόλινς. Ήταν ο οικονομικός σύμβουλος του γιου σας».
«Και τι σχέση έχει με την Μπριέλ;»
Ο δικηγόρος δίστασε.
«Ο Γουόρεν ανακάλυψε ότι ορισμένα χρήματα από τους εταιρικούς λογαριασμούς μεταφέρονταν σε ιδιωτικούς λογαριασμούς. Η υποψία του ήταν ότι ο Ρόμπερτ και η Μπριέλ συνεργάζονταν».
Η Τερέζα έμεινε άφωνη.
«Θέλετε να πείτε ότι η γυναίκα του έκλεβε από τον ίδιο της τον άνδρα;»
«Δεν μπορώ να σας πω ακόμη ότι έχει αποδειχθεί. Όμως υπάρχουν στοιχεία που πρέπει να εξεταστούν».
Τότε ο Ντάνιελ άνοιξε τον υπολογιστή και αναπαρήγαγε ξανά το βίντεο.
Ο Γουόρεν εμφανίστηκε στην οθόνη.
«Μαμά, αν έφτασες μέχρι εδώ, πρέπει να μάθεις κάτι που δεν σου είπα ποτέ. Τους τελευταίους μήνες πριν πεθάνω, άρχισα να υποψιάζομαι ότι κάποιος ήθελε να πάρει τον έλεγχο της περιουσίας μου πριν από την ώρα του».
Η εικόνα διακόπηκε για μια στιγμή.
Ύστερα ακούστηκε η φωνή του:
«Και το τελευταίο πρόσωπο που περίμενα να εμπλέκεται σε αυτό ήταν…»
Το βίντεο σταμάτησε ξαφνικά.
Ο Ντάνιελ κοίταξε την οθόνη.
«Αυτό είναι παράξενο. Το αρχείο φαίνεται να έχει κοπεί».
Η Τερέζα έσφιξε τα χέρια της.
«Μπορείτε να το ανακτήσετε;»
«Θα προσπαθήσω. Αλλά πρέπει να κινηθούμε γρήγορα».
Εκείνη τη στιγμή, το τηλέφωνο του δικηγόρου χτύπησε.
Διάβασε το μήνυμα και το πρόσωπό του σκοτείνιασε.
«Τι συνέβη;» ρώτησε η Τερέζα.
Ο Ντάνιελ σήκωσε τα μάτια.
«Η Μπριέλ μόλις υπέβαλε αίτηση για να μεταβιβάσει την έπαυλη και αρκετά ακόμη περιουσιακά στοιχεία. Προσπαθεί να ολοκληρώσει τα πάντα πριν εμφανιστεί η πραγματική διαθήκη».
Η Τερέζα σηκώθηκε.
«Τότε δεν πρέπει να χάσουμε άλλο χρόνο».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 5…
0 comments:
Post a Comment