ΜΕΡΟΣ 6 – ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ Η ΜΠΡΙΕΛ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ!
Ο Ντάνιελ δεν ήθελε να αφήσει την Τερέζα να επιστρέψει μόνη στην έπαυλη.
«Δεν ξέρουμε τι μπορεί να κάνει η Μπριέλ», της είπε.
«Δεν φοβάμαι πια», απάντησε εκείνη.
«Δεν είναι θέμα φόβου. Είναι θέμα ασφάλειας».
Τελικά, συμφώνησαν να επισκεφθούν την έπαυλη μαζί, με τη βοήθεια ενός ανεξάρτητου νομικού εκπροσώπου και παρουσία ενός προσώπου που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει την παραλαβή των προσωπικών αντικειμένων της Τερέζας.
Όταν έφτασαν, η Μπριέλ τους υποδέχτηκε με παγωμένο χαμόγελο.
«Τι θέλετε εδώ;»
Ο Ντάνιελ έδειξε την επαγγελματική του ταυτότητα.
«Είμαι ο δικηγόρος που είχε ορίσει ο Γουόρεν. Ήρθαμε για να εξετάσουμε ορισμένα έγγραφα και να παραλάβουμε προσωπικά αντικείμενα της κυρίας Τερέζας».
Η Μπριέλ ανασήκωσε το φρύδι.
«Ο Γουόρεν είχε πολλούς δικηγόρους».
«Αλλά μόνο έναν που γνωρίζει την τελευταία διαθήκη του».
Το χαμόγελό της εξαφανίστηκε.
«Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να μπείτε στο γραφείο του».
«Έχουμε νόμιμο λόγο να εξετάσουμε έγγραφα που αφορούν την κληρονομική διαδικασία».
Η Μπριέλ προσπάθησε να τους εμποδίσει, αλλά τελικά αναγκάστηκε να τους αφήσει να περάσουν.
Το γραφείο του Γουόρεν είχε μείνει σχεδόν ανέπαφο.
Στο μεγάλο ξύλινο γραφείο υπήρχαν ακόμη τα γυαλιά του, μερικά στυλό και ένα ημερολόγιο.
Η Τερέζα άγγιξε απαλά την καρέκλα του.
«Εδώ καθόσουν κάθε βράδυ, παιδί μου…»
Ο Ντάνιελ πλησίασε το μεγάλο ρολόι που βρισκόταν στον τοίχο.
«Ο Ρόμπερτ είπε πίσω από αυτό».
Με προσοχή το μετακίνησε ελαφρά.
Στο πίσω μέρος υπήρχε ένα μικρό μεταλλικό κουτί στερεωμένο στον τοίχο.
Η Τερέζα έβγαλε το ορειχάλκινο κλειδί.
Το κλειδί ταίριαζε.
Μέσα υπήρχαν δύο φάκελοι και μια μικρή συσκευή αποθήκευσης δεδομένων.
Ο πρώτος φάκελος περιείχε ένα αντίγραφο της τελευταίας διαθήκης.
Ο δεύτερος περιείχε ένα έγγραφο με τίτλο:
«Δήλωση σχετικά με τις οικονομικές συναλλαγές και την προστασία της οικογενειακής περιουσίας».
Ο Ντάνιελ άρχισε να διαβάζει.
Όσο προχωρούσε, το πρόσωπό του γινόταν όλο και πιο σοβαρό.
«Τι γράφει;» ρώτησε η Τερέζα.
«Ο Γουόρεν είχε καταγράψει συγκεκριμένες συναλλαγές και είχε ζητήσει ανεξάρτητο έλεγχο. Επίσης, είχε δώσει εντολή να μην ολοκληρωθεί καμία μεταβίβαση περιουσίας πριν εξεταστούν τα στοιχεία».
Η Τερέζα κοίταξε τα έγγραφα.
«Άρα η Μπριέλ γνώριζε ότι υπήρχαν αυτά;»
Πριν προλάβει ο δικηγόρος να απαντήσει, ακούστηκε η φωνή της από την πόρτα.
«Τι κάνετε εκεί;»
Η Μπριέλ στεκόταν ακίνητη, με το πρόσωπό της χλωμό.
«Αυτά τα έγγραφα είναι προσωπικά!» φώναξε.
Ο Ντάνιελ έκλεισε τον φάκελο.
«Αφορούν την περιουσία του αποβιώσαντος και πρέπει να εξεταστούν νόμιμα».
«Δεν θα πάρετε τίποτα από εδώ!»
«Δεν αποφασίζετε εσείς τι θα γίνει με τα στοιχεία».
Η Μπριέλ πλησίασε την Τερέζα.
«Εσύ τα έκανες όλα αυτά; Εσύ έβαλες αυτόν τον άνθρωπο να ψάχνει το σπίτι μου;»
Η Τερέζα την κοίταξε στα μάτια.
«Δεν ψάχνω το σπίτι σου, Μπριέλ. Ψάχνω την αλήθεια για τον γιο μου».
Για πρώτη φορά, η Μπριέλ δεν είχε έτοιμη απάντηση.
Ο Ντάνιελ πήρε τα αντίγραφα και τα τοποθέτησε στον χαρτοφύλακά του.
«Θα εξεταστούν από τις αρμόδιες αρχές».
Η Μπριέλ έκανε ένα βήμα πίσω.
«Δεν ξέρετε με ποιον τα βάζετε».
«Ξέρουμε ακριβώς τι κάνουμε», απάντησε ο Ντάνιελ.
Όταν βγήκαν από το γραφείο, η Τερέζα γύρισε για μια τελευταία ματιά.
Πάνω στο γραφείο υπήρχε μια μικρή φωτογραφία της από τα νεανικά της χρόνια.
Ο Γουόρεν την είχε κρατήσει εκεί όλα αυτά τα χρόνια.
Και δίπλα της υπήρχε ένα χαρτάκι.
Έγραφε:
«Η μαμά μου ήταν πάντα το σπίτι μου».
Η Τερέζα δεν άντεξε.
Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα.
Όμως το μεγαλύτερο σοκ δεν είχε έρθει ακόμη.
Το επόμενο πρωί, ο Ντάνιελ έλαβε τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας.
Οι οικονομικές μεταφορές ήταν πολύ περισσότερες απ' όσες είχαν υποψιαστεί.
Και μία από αυτές είχε γίνει μόλις λίγες ώρες πριν από τον θάνατο του Γουόρεν.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 7…
0 comments:
Post a Comment