ΜΕΡΟΣ 7 – Η ΚΑΡΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ… ΟΜΩΣ Ο ΜΠΡΑΝΤΟΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!
Οι επόμενες εβδομάδες ήταν γεμάτες δύσκολες συζητήσεις.
Η Κάρλα είχε πλέον αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση.
Ο Μπράιαν είχε ξεκινήσει τη διαδικασία του διαζυγίου.
Ο Τόμας συνεργαζόταν με τις αρμόδιες αρχές.
Και τα τρία αγόρια είχαν αρχίσει να δημιουργούν μια σχέση που κανείς δεν μπορούσε πλέον να ελέγξει.
Μια μέρα, ο Μπράντον δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τη μητέρα του.
«Πρέπει να συναντηθούμε», του είπε.
«Για ποιο λόγο;»
«Επειδή είσαι γιος μου και θέλω να σου εξηγήσω όσα συνέβησαν».
Ο Μπράντον δίστασε.
Τελικά συμφώνησε να τη συναντήσει σε ένα μικρό καφέ.
Όταν έφτασε, η Κάρλα καθόταν ήδη σε ένα τραπέζι κοντά στο παράθυρο.
Έδειχνε κουρασμένη.
«Μπράντον, χαίρομαι που ήρθες».
Εκείνος κάθισε απέναντί της.
«Θέλω να ακούσω την αλήθεια. Όχι άλλη μία ιστορία που έχεις ετοιμάσει για να με πείσεις».
Η Κάρλα αναστέναξε.
«Δεν καταλαβαίνεις πόσο δύσκολη ήταν εκείνη η περίοδος. Ο πατέρας σου ήταν διαλυμένος. Η προηγούμενη οικογένειά του δημιουργούσε συνεχώς προβλήματα».
«Η Χάνα δεν δημιουργούσε προβλήματα. Μεγάλωνε δύο παιδιά».
«Εγώ προσπαθούσα να προστατεύσω τη δική μας οικογένεια».
Ο Μπράντον την κοίταξε απογοητευμένος.
«Από τι; Από δύο παιδιά που ήθελαν να δουν τον πατέρα τους;»
Η Κάρλα δεν απάντησε.
«Και τα χρήματα;» συνέχισε εκείνος. «Τα χρήματα που προορίζονταν για τα δίδυμα;»
«Δεν ήταν τόσο απλό».
«Πλήρωσες το σχολείο μου με αυτά;»
Η Κάρλα χαμήλωσε το βλέμμα.
Ο Μπράντον σηκώθηκε.
«Δεν θέλω να αισθάνομαι ένοχος για κάτι που δεν έκανα. Αλλά δεν μπορώ να προσποιηθώ ότι δεν συνέβη».
Η Κάρλα άπλωσε το χέρι της.
«Μπράντον, είμαι η μητέρα σου».
Εκείνος σταμάτησε.
«Το ξέρω. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνώ με όλα όσα έκανες».
Έφυγε χωρίς να κοιτάξει πίσω.
Το ίδιο βράδυ, τηλεφώνησε στον Ζάκαρι.
«Θέλω να σας πω κάτι ακόμη».
«Τι συνέβη;»
«Βρήκα ένα παλιό ημερολόγιο της μητέρας μου. Περιέχει ημερομηνίες και σημειώσεις για τις επιστολές που κρατούσε».
Ο Ζάκαρι έμεινε σιωπηλός.
«Είσαι σίγουρος;»
«Ναι. Δεν ξέρω αν θα σας βοηθήσει, αλλά νομίζω ότι πρέπει να το δείτε».
Το επόμενο πρωί, τα τρία αγόρια συναντήθηκαν μαζί με τον Μπράιαν και τη Χάνα.
Ο Μπράντον έφερε το ημερολόγιο.
Οι σελίδες περιείχαν σημειώσεις για συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Κάθε φορά που ο Μπράιαν έστελνε επιστολή, υπήρχε μια μικρή καταγραφή.
«Επιστροφή αλληλογραφίας».
«Να μη δοθεί στον Μπράιαν».
«Να ενημερωθεί ότι η Χάνα αρνήθηκε».
Σε μια σελίδα υπήρχε κάτι ακόμη πιο σοκαριστικό.
Μια σημείωση που ανέφερε:
«Ο Μπράιαν ζήτησε να συναντήσει τα αγόρια. Του είπα ότι η Χάνα απείλησε με δικαστικά μέτρα. Η συνάντηση ακυρώθηκε».
Ο Μπράιαν έσφιξε τα χέρια του.
«Δεν το ήξερα…»
Η Χάνα κοίταξε τις ημερομηνίες.
«Αυτές ήταν οι ημέρες που περίμενα να εμφανιστείς».
Ο Μπράιαν άρχισε να κλαίει.
«Και εγώ πίστευα ότι με μισούσες».
Ο Λουκ πήρε το ημερολόγιο.
«Αυτό πρέπει να παραδοθεί στον δικηγόρο».
Ο Τόμας, που είχε έρθει στη συνάντηση, συμφώνησε.
«Αυτές οι σημειώσεις είναι σημαντικά στοιχεία και πρέπει να εξεταστούν επίσημα».
Ο Μπράντον κοίταξε τους αδελφούς του.
«Θέλω να βοηθήσω το ίδρυμα. Θέλω να κάνω κάτι καλό με όλα αυτά».
Ο Ζάκαρι χαμογέλασε.
«Θα έχεις την ευκαιρία».
Ο Μπράιαν κοίταξε τους τρεις γιους του.
Για πρώτη φορά, δεν τους έβλεπε σαν δύο παιδιά από το παρελθόν και έναν γιο από το παρόν.
Τους έβλεπε ως τρία αδέλφια.
Και αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να είχε συμβεί πολλά χρόνια νωρίτερα.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΜΕΡΟΣ…
0 comments:
Post a Comment