ΜΕΡΟΣ 4 — ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΜΗΝΥΜΑ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ Ο ΛΟΥΚΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ

Δεν κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ.

Το μήνυμα με τη φωτογραφία του σπιτιού μας με είχε αναστατώσει, αλλά δεν ήθελα να παρασυρθώ από τον φόβο. Έστειλα τη φωτογραφία στη Μάγια και της ζήτησα να την κρατήσει μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία.

Δεν απάντησα στον άγνωστο αριθμό.

Αν κάποιος ήθελε πραγματικά να με βοηθήσει, έπρεπε να μου δώσει πληροφορίες που μπορούσαν να ελεγχθούν.

Το επόμενο πρωί, ενώ ο Λούκας βρισκόταν στο γραφείο του, έλαβα δεύτερο μήνυμα.

«Το όνομά μου είναι Ντάνιελ Κρόου. Εργαζόμουν για την εταιρεία του πατέρα του. Μπορώ να σου εξηγήσω τι συνέβη, αλλά πρέπει να συναντηθούμε σε δημόσιο χώρο».

Η Μάγια έλεγξε όσα μπορούσε να ελέγξει για την επαγγελματική του ταυτότητα και μου είπε να μην πάω μόνη μου χωρίς να ενημερώσω κανέναν. Κανονίσαμε μια συνάντηση σε ένα πολυσύχναστο καφέ, με εκείνη να γνωρίζει πού θα βρισκόμουν.

Ο Ντάνιελ έφτασε κρατώντας έναν λεπτό φάκελο.

Ήταν περίπου πενήντα ετών και έδειχνε σαν άνθρωπος που είχε περάσει πολλά χρόνια προσπαθώντας να αποφύγει τις συγκρούσεις.

«Δεν ήξερα αν θα ερχόσουν», είπε.

«Δεν ήρθα για να ακούσω φήμες. Αν έχεις στοιχεία, θέλω να τα δω».

Έγνεψε και άνοιξε τον φάκελο.

Μου εξήγησε ότι είχε εργαστεί ως οικονομικός σύμβουλος σε μια εταιρεία που συνδεόταν με τον Χανς Βανς. Είχε αποχωρήσει όταν διαπίστωσε ότι ορισμένες επιχειρηματικές κινήσεις δεν είχαν τεκμηριωθεί όπως θα έπρεπε.

«Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι γνωρίζω ολόκληρη την εικόνα», είπε. «Αλλά είδα έγγραφα που με έκαναν να ανησυχήσω».

Μου έδειξε ημερομηνίες, αναφορές σε δάνεια και μια σειρά από εταιρικές μεταφορές.

Σε αρκετά έγγραφα εμφανιζόταν το όνομα του Λούκας.

Σε άλλα, το όνομα του πατέρα του.

«Πώς συνδέεται αυτό με εμένα;» ρώτησα.

Ο Ντάνιελ έδειξε ένα αντίγραφο μιας σύμβασης.

«Η οικογένεια ήθελε να παρουσιάσει ορισμένες οικονομικές υποχρεώσεις ως σταθερά εξασφαλισμένες. Το όνομά σου εμφανίστηκε σε έγγραφα που αφορούσαν μια εγγύηση. Δεν γνωρίζω αν η διαδικασία ήταν έγκυρη ή αν όλα είχαν γίνει σωστά. Αυτό πρέπει να το εξετάσει δικηγόρος».

«Και η συμφωνία που προσπαθούν να ολοκληρώσουν τώρα;»

«Υπάρχει μια σημαντική επιχειρηματική συναλλαγή σε εξέλιξη. Η οικογένεια θέλει να αποδείξει ότι η οικονομική της κατάσταση είναι σταθερή. Η προσωπική σου σχέση με τον Λούκας φαίνεται να χρησιμοποιείται ως μέρος αυτής της εικόνας».

Ένιωσα έναν κόμπο στο στομάχι μου.

«Δηλαδή θέλουν να συνεχίσω να φαίνομαι παντρεμένη μαζί του, ενώ εκείνος περιμένει παιδί με άλλη γυναίκα, για να προστατεύσουν μια συμφωνία;»

Ο Ντάνιελ δεν απάντησε αμέσως.

«Δεν μπορώ να αποδείξω ότι αυτός είναι ο μοναδικός τους σκοπός. Αλλά άκουσα τον Χανς να λέει ότι μια δημόσια κρίση στον γάμο του γιου του θα μπορούσε να δημιουργήσει ερωτήσεις από ανθρώπους που εξετάζουν την εταιρεία».

«Γιατί μου το λες τώρα;»

Χαμήλωσε το βλέμμα.

«Επειδή έχω μια κόρη περίπου στην ηλικία σου. Αν κάποιος χρησιμοποιούσε το όνομά της χωρίς να της εξηγήσει τι υπέγραφε, θα ήθελα να μάθει την αλήθεια».

Έσπρωξε προς το μέρος μου ένα τελευταίο έγγραφο.

«Υπάρχει όμως κάτι ακόμη που πρέπει να γνωρίζεις. Ο Λούκας γνώριζε ότι υπήρχαν οικονομικοί κίνδυνοι. Δεν ξέρω τι ακριβώς σου είπε τότε, αλλά σε ένα μήνυμα προς τον πατέρα του έγραψε ότι θα ήταν καλύτερα να μην ενημερωθείς για τις λεπτομέρειες μέχρι να ολοκληρωθεί η συμφωνία».

Διάβασα τη φράση ξανά και ξανά.

Δεν ήταν ακόμη απόδειξη ότι είχε διαπράξει κάποιο αδίκημα. Ήταν, όμως, μια ακόμη ένδειξη ότι είχε επιλέξει να με αφήσει στο σκοτάδι.

«Θα κρατήσω αντίγραφα», είπα. «Και θα τα παραδώσω στη δικηγόρο μου».

Ο Ντάνιελ έγνεψε.

«Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνεις».

Όταν επέστρεψα στο σπίτι, ο Λούκας με περίμενε στο σαλόνι.

Δεν υπήρχαν λουλούδια αυτή τη φορά.

«Πού ήσουν;» με ρώτησε.

«Είχα μια συνάντηση».

«Με ποιον;»

Άφησα την τσάντα μου στο τραπέζι.

«Με κάποιον που ήθελε να μου εξηγήσει ορισμένα πράγματα».

Το βλέμμα του σκλήρυνε.

«Τι πράγματα;»

«Για τις οικονομικές μας υποχρεώσεις. Για τα χρήματα που μεταφέρθηκαν από τον κοινό μας λογαριασμό. Και για τα έγγραφα που μου ζήτησαν να υπογράψω».

Για πρώτη φορά, δεν προσπάθησε να χαμογελάσει.

«Ποιος σου μίλησε;»

«Γιατί έχει σημασία;»

«Επειδή δεν ξέρεις με ποιους ανθρώπους μπλέκεις».

Τον κοίταξα με ψυχραιμία.

«Τότε εξήγησέ μου εσύ. Τι ακριβώς υπέγραψα πριν από δύο χρόνια;»

Έμεινε σιωπηλός.

«Λούκας;»

Πέρασε το χέρι του μέσα από τα μαλλιά του.

«Δεν είναι τόσο απλό».

«Τότε κάν' το απλό. Πες μου την αλήθεια».

«Προσπαθούσα να προστατεύσω την οικογένειά μου».

«Ποια οικογένεια; Εμένα; Τη Σοφία; Τον πατέρα σου;»

«Μη φέρνεις τη Σοφία σε αυτή τη συζήτηση!»

Η φωνή του ακούστηκε τόσο δυνατά, που για μια στιγμή έμεινα ακίνητη.

Ύστερα συνέχισε:

«Δεν καταλαβαίνεις πόσο περίπλοκη είναι η κατάσταση. Αν αυτή η συμφωνία αποτύχει, όλοι θα χάσουμε».

«Εγώ έχω ήδη χάσει δέκα χρόνια από τη ζωή μου πιστεύοντας ότι είμαστε ομάδα».

Το πρόσωπό του άλλαξε.

«Έβελιν, σε παρακαλώ. Μπορούμε να το διορθώσουμε».

«Πώς; Με ένα ακόμη ψέμα;»

Δεν απάντησε.

Πήρε το σακάκι του και κατευθύνθηκε προς την πόρτα.

Πριν φύγει, γύρισε και με κοίταξε.

«Μην κάνεις τίποτα που δεν μπορείς να πάρεις πίσω».

Η πόρτα έκλεισε με δύναμη.

Έμεινα μόνη στο σαλόνι, ακούγοντας την ηχώ των λέξεών του.

Το ίδιο βράδυ, η Μάγια με κάλεσε.

«Έβελιν, εξετάσαμε τα έγγραφα που μου έστειλες. Υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις πριν από την αυριανή συνάντηση της οικογένειας».

«Τι συνέβη;»

«Ορισμένες ημερομηνίες δεν ταιριάζουν με όσα σου είπε ο Λούκας. Χρειάζεται να ζητήσουμε επίσημες εξηγήσεις και να εξακριβώσουμε ποια έγγραφα είναι έγκυρα. Αλλά υπάρχει και κάτι πιο επείγον».

«Τι;»

«Η οικογένειά του σχεδιάζει να παρουσιάσει αύριο μια νέα πρόταση. Και σύμφωνα με το προσχέδιο που είδαμε, θέλουν να αναλάβεις οικονομικές υποχρεώσεις που δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί».

Έκλεισα τα μάτια.

«Θα πάω», είπα. «Αλλά αυτή τη φορά δεν θα πάω για να τους ακούσω να αποφασίζουν για τη ζωή μου».

Η Μάγια σώπασε για μια στιγμή.

«Τότε ετοίμασε τον εαυτό σου. Γιατί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προσπαθήσουν να σε πιέσουν μπροστά σε όλους».

Κοίταξα το τραπέζι όπου ο Λούκας είχε αφήσει τα λουλούδια.

Δεν θα υπέγραφα τίποτα.

Δεν θα δεχόμουν να γίνω μητέρα ενός παιδιού μέσα από μια συμφωνία που δεν είχα επιλέξει.

Και δεν θα επέτρεπα σε κανέναν να χρησιμοποιήσει την αγάπη μου ως αδυναμία.

Όμως δεν ήξερα ακόμη ότι, την επόμενη ημέρα, η Ίνγκριντ θα έκανε ένα λάθος που θα αποκάλυπτε περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να κρύψει ολόκληρη η οικογένεια.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 5…