ΜΕΡΟΣ 5 – Η ΕΓΚΥΟΣ ΠΡΩΗΝ ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΛΟΥΚΑ ΕΛΑΒΕ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙ… ΟΜΩΣ Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ!

«Πού είναι;»

Ο Λούκα είχε χάσει κάθε ίχνος ψυχραιμίας.

Στεκόταν μπροστά στη Βανέσα, ενώ η μητέρα του προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί.

«Σε ρώτησα πού είναι η Ισαμπέλα!»

Η Βανέσα ανασήκωσε τους ώμους.

«Πώς θέλεις να γνωρίζω;»

«Μη με αναγκάσεις να επαναλάβω την ερώτηση».

«Λούκα, δεν μπορείς να με κατηγορείς για όλα όσα συμβαίνουν».

Εκείνος πλησίασε.

«Αν έχεις οποιαδήποτε σχέση με την εξαφάνισή της, θα το πληρώσεις».

Η Βανέσα έσφιξε την τσάντα της.

«Πραγματικά πιστεύεις ότι θα έκανα κάτι τέτοιο;»

Ο Λούκα δεν απάντησε.

Έφυγε από την έπαυλη χωρίς να κοιτάξει πίσω.

Στο μεταξύ, εγώ βρισκόμουν σε ένα παλιό κτίριο κοντά στον ποταμό Χάντσον.

Δεν είχα φύγει οικειοθελώς από το ασφαλές σπίτι.

Όλα είχαν συμβεί τόσο γρήγορα, που δεν είχα προλάβει να καταλάβω τι συνέβαινε.

Λίγο νωρίτερα, μια γυναίκα ντυμένη νοσηλεύτρια είχε εμφανιστεί στην είσοδο.

Μου είπε ότι ο γιατρός μου είχε ζητήσει να μεταφερθώ σε ένα ειδικό κέντρο για επιπλέον εξετάσεις.

Γνώριζε το όνομά μου.

Γνώριζε το όνομα του γιατρού μου.

Είχε μάλιστα ένα έγγραφο με τα στοιχεία της εγκυμοσύνης μου.

Στην αρχή δεν υποψιάστηκα τίποτα.

Όταν όμως το αυτοκίνητο άλλαξε διαδρομή, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

«Συγγνώμη, πού πηγαίνουμε;» ρώτησα.

Η γυναίκα δίπλα μου δεν απάντησε.

«Σας ρώτησα πού πηγαίνουμε».

«Μην ανησυχείς. Είναι μια σύντομη διαδικασία».

Έβαλα το χέρι μου στην κοιλιά.

«Θέλω να τηλεφωνήσω στον γιατρό μου».

«Δεν χρειάζεται».

«Θέλω να κατέβω από το αυτοκίνητο».

Ο οδηγός κλείδωσε τις πόρτες.

Τότε άρχισα να φωνάζω.

Αλλά κανείς δεν σταμάτησε.

Όταν φτάσαμε στο κτίριο, δύο άντρες με οδήγησαν σε ένα δωμάτιο.

Ήταν παλιό, με γυμνούς τοίχους και ένα μεταλλικό τραπέζι στη μέση.

Λίγα λεπτά αργότερα εμφανίστηκε ο Μάρκο Ρίτσι.

«Καλησπέρα, Ισαμπέλα».

Τον κοίταξα με τρόμο.

«Εσύ;»

Χαμογέλασε.

«Φαίνεται ότι δεν περίμενες να με ξαναδείς».

«Τι θέλεις;»

«Να διορθώσουμε μια κατάσταση που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο».

«Δεν έχω τίποτα να συζητήσω μαζί σου».

Εκείνος κάθισε απέναντί μου.

«Έχεις πολύ περισσότερα να συζητήσεις απ' όσα φαντάζεσαι».

Έβγαλε έναν φάκελο.

«Θέλω να υπογράψεις αυτά τα έγγραφα».

«Τι είναι;»

«Μια δήλωση ότι ο Λούκα γνώριζε τις οικονομικές συναλλαγές της εταιρείας και ότι εσύ είχες πρόσβαση σε ορισμένα αρχεία».

Τον κοίταξα με δυσπιστία.

«Θέλεις να με παρουσιάσεις ως συνεργό σου;»

«Δεν είναι απαραίτητο να το παρουσιάζεις τόσο δραματικά».

«Δεν πρόκειται να υπογράψω τίποτα».

Το χαμόγελό του εξαφανίστηκε.

«Σκέψου το καλά».

«Δεν χρειάζεται».

Ο Μάρκο έσκυψε προς το μέρος μου.

«Αν δεν υπογράψεις, ο Λούκα θα χάσει την εταιρεία του. Θα χάσει την περιουσία του. Και το παιδί σου θα μεγαλώσει χωρίς να γνωρίζει ποτέ ποιος ήταν ο πατέρας του».

Έβαλα προστατευτικά τα χέρια στην κοιλιά μου.

«Μην τολμήσεις να απειλήσεις το παιδί μου».

«Δεν καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι αυτό το παιδί».

«Είναι ένα μωρό. Δεν είναι μέρος των επιχειρήσεών σου».

Ο Μάρκο χαμογέλασε ειρωνικά.

«Για εσένα είναι ένα μωρό. Για την οικογένεια Μορέτι είναι ένας νέος κληρονόμος».

«Και τι σημαίνει αυτό;»

Εκείνος σηκώθηκε και άρχισε να περπατάει στο δωμάτιο.

«Ο παππούς του Λούκα δημιούργησε ένα καταπίστευμα που θα περνούσε στα παιδιά της οικογένειας. Όταν γεννηθεί ο γιος σου, θα αλλάξουν πολλά. Η μητέρα του θα χάσει τον έλεγχο που διατηρεί εδώ και δεκαετίες».

«Και γι' αυτό καταστρέψατε τον γάμο μας;»

«Δεν ήταν τόσο δύσκολο».

«Πώς μπορείς να λες κάτι τέτοιο;»

Ο Μάρκο με κοίταξε ψυχρά.

«Ο Λούκα ήταν ήδη απασχολημένος με την εταιρεία. Η Βανέσα είχε την εμπιστοσύνη του. Η μητέρα του είχε τους λόγους της. Εγώ απλώς φρόντισα να λειτουργήσουν όλα σύμφωνα με το σχέδιο».

«Άρα η Ελεονώρα γνώριζε;»

Ο Μάρκο δεν απάντησε.

Αλλά η έκφρασή του ήταν αρκετή.

Λίγη ώρα αργότερα, το τηλέφωνό του χτύπησε.

Ήταν η Βανέσα.

«Έχουμε πρόβλημα», ακούστηκε η φωνή της.

«Τι συνέβη;»

«Ο Λούκα ξέρει για το USB».

Ο Μάρκο έκλεισε τα μάτια.

«Σου είπα να μην το αναφέρεις».

«Δεν μπορώ να τον ελέγξω πια. Έχει αρχίσει να ψάχνει τα πάντα».

«Τότε κάνε αυτό που συμφωνήσαμε».

«Και η Ισαμπέλα;»

Ο Μάρκο με κοίταξε.

«Αυτή είναι δική μου υπόθεση».

Έκλεισε το τηλέφωνο.

Τον παρακολουθούσα σιωπηλή.

«Η Βανέσα δεν είναι πραγματικά μαζί σου, έτσι δεν είναι;» τον ρώτησα.

Εκείνος γέλασε.

«Η Βανέσα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο».

«Την εκμεταλλεύεσαι».

«Εκείνη πίστευε ότι θα αποκτούσε τον Λούκα. Εγώ χρειαζόμουν κάποιον που θα μπορούσε να πλησιάσει τον άνθρωπο που ήθελα να ελέγξω».

«Και η Ελεονώρα;»

Το χαμόγελό του πάγωσε.

«Μην ανακατεύεσαι σε πράγματα που δεν καταλαβαίνεις».

Την ίδια ώρα, ο Λούκα είχε ξεκινήσει να αναζητά κάθε πιθανό στοιχείο.

Οι κάμερες ασφαλείας του κτιρίου είχαν καταγράψει το αυτοκίνητο που με παρέλαβε.

Ο Ντέιβιντ εντόπισε ότι τα έγγραφα μεταφοράς ήταν πλαστά.

Ο Άντριαν αναγνώρισε το όχημα από έναν αριθμό κυκλοφορίας που είχε εμφανιστεί σε παλιότερη εταιρική έρευνα.

«Είναι όχημα που χρησιμοποιείται από μια εταιρεία του Μάρκο», είπε.

Ο Λούκα έσφιξε τα δόντια.

«Πού βρίσκεται;»

«Έχουμε μια πιθανή διεύθυνση».

«Πάμε».

Ο Ντέιβιντ τον σταμάτησε.

«Δεν θα κάνεις τίποτα απερίσκεπτο. Έχουμε ενημερώσει τις αρχές».

«Η γυναίκα μου είναι οκτώ μηνών έγκυος και βρίσκεται στα χέρια αυτού του ανθρώπου».

Ο Άντριαν τον πλησίασε.

«Ακριβώς γι' αυτό πρέπει να κινηθούμε σωστά. Αν τους ειδοποιήσεις, μπορεί να την μεταφέρουν».

Ο Λούκα πήρε μια βαθιά ανάσα.

«Εντάξει. Αλλά δεν πρόκειται να φύγω χωρίς εκείνη».

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, έφτασε στο τηλέφωνό του ένα μήνυμα από άγνωστο αριθμό.

«Αν θέλεις να τη δεις ξανά, έλα μόνος σου».

Ακολουθούσε μια διεύθυνση.

Ο Λούκα έδειξε το μήνυμα στον Άντριαν.

«Είναι παγίδα», είπε εκείνος.

«Το γνωρίζω».

«Δεν θα πας μόνος».

Ο Λούκα κοίταξε τη φωτογραφία μου στο τηλέφωνό του.

«Δεν θα αφήσω να πάθει τίποτα».

Τελικά συμφώνησε να ακολουθήσει τις οδηγίες των αρχών.

Λίγα λεπτά αργότερα, τα πρώτα οχήματα της αστυνομίας έφτασαν κοντά στο κτίριο.

Μέσα στο δωμάτιο, ο Μάρκο άκουσε έναν δυνατό θόρυβο.

Σηκώθηκε.

«Τι ήταν αυτό;»

Η γυναίκα που με είχε μεταφέρει πλησίασε την πόρτα.

«Πρέπει να φύγουμε».

Ο Μάρκο άρπαξε τον φάκελο.

«Πάρε την από την πίσω έξοδο».

Αλλά ήταν ήδη αργά.

Ακούστηκαν φωνές.

«Αστυνομία! Ανοίξτε την πόρτα!»

Η πόρτα άνοιξε απότομα.

Οι αστυνομικοί εισέβαλαν στο δωμάτιο.

Ο Μάρκο προσπάθησε να διαφύγει από μια δεύτερη έξοδο, αλλά συνελήφθη πριν προλάβει να φτάσει στο αυτοκίνητό του.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ο Λούκα μπήκε στο δωμάτιο.

«Ισαμπέλα!»

Όταν με είδε, έτρεξε κοντά μου.

«Είσαι καλά;»

Προσπάθησα να σηκωθώ.

«Λούκα…»

Τα πόδια μου λύγισαν.

Με κράτησε αμέσως.

«Το μωρό;»

«Πονάω…»

Το πρόσωπό του άσπρισε.

«Καλέστε ασθενοφόρο! Τώρα!»

Έσκυψε και φίλησε το μέτωπό μου.

«Μείνε μαζί μου. Σε παρακαλώ».

Ένιωθα τον πόνο να δυναμώνει.

Ο φόβος μου δεν ήταν πια για εμένα.

Ήταν για το παιδί μου.

Στο ασθενοφόρο, ο γιατρός μάς ενημέρωσε ότι έπρεπε να μεταφερθώ αμέσως στο νοσοκομείο.

Η έντονη αναστάτωση είχε προκαλέσει ανησυχητικά συμπτώματα και χρειαζόταν συνεχής παρακολούθηση.

Ο Λούκα κρατούσε το χέρι μου.

«Θα πάνε όλα καλά», μου έλεγε.

Δεν απαντούσα.

Το μόνο που ήθελα ήταν να ακούσω ότι το μωρό μου ήταν ασφαλές.

Τότε το τηλέφωνό του χτύπησε.

Ήταν ο Ντέιβιντ.

«Λούκα, ανακτήσαμε το περιεχόμενο του USB της Βανέσα».

«Τι βρήκατε;»

«Αρχεία που αποδεικνύουν τη συνεργασία της με τον Μάρκο. Αλλά υπάρχει και ένα βίντεο».

«Τι βίντεο;»

Ο δικηγόρος δίστασε.

«Η Βανέσα μιλάει με τον Μάρκο και αποκαλύπτει ποιος της έδωσε την εντολή να καταστρέψει τον γάμο σου».

Ο Λούκα έκλεισε τα μάτια.

«Ποιος;»

Η απάντηση που ακολούθησε τον έκανε να χάσει το χρώμα του.

«Η μητέρα σου, Λούκα».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 6…

ΜΕΡΟΣ 6 ➡️