ΜΕΡΟΣ 4 – Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΑ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ… ΚΑΙ ΤΟ USB ΤΗΣ ΒΑΝΕΣΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ!

Η απειλή που είχα λάβει δεν μπορούσε πλέον να αγνοηθεί.

Ο Λούκα επικοινώνησε αμέσως με τον Ντέιβιντ και την ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας που συνεργαζόταν με την οικογένειά του.

Μέσα σε λίγες ώρες, μεταφερθήκαμε σε ένα ασφαλές σπίτι έξω από το Μανχάταν.

Δεν ήθελα να εξαρτώμαι από τον Λούκα.

Όμως, για πρώτη φορά, κατάλαβα ότι ο κίνδυνος δεν αφορούσε μόνο εμένα.

Αφορούσε το παιδί μου.

Το βράδυ, ενώ βρισκόμουν στο δωμάτιό μου, άκουσα τον Λούκα να μιλάει έντονα στο τηλέφωνο.

«Δεν με ενδιαφέρει τι λέει η μητέρα μου. Θέλω να μάθω ποιος έχει πρόσβαση στα αρχεία».

Σταμάτησε για λίγο.

«Όχι, Ντέιβιντ. Δεν πρόκειται να την αφήσω να παρέμβει ξανά».

Όταν μπήκε στο δωμάτιο, τον ρώτησα:

«Μιλούσες με την Ελεονώρα;»

Έγνεψε.

«Με κάλεσε».

«Τι ήθελε;»

«Να μάθει πού βρίσκεσαι».

«Της το είπες;»

«Όχι».

Ένιωσα μια μικρή ανακούφιση.

«Λούκα, πιστεύεις πραγματικά ότι η μητέρα σου εμπλέκεται;»

Κάθισε απέναντί μου.

«Δεν θέλω να το πιστέψω. Αλλά δεν μπορώ πλέον να αγνοήσω όσα βλέπω».

«Πρέπει να της μιλήσεις».

«Θα το κάνω. Αλλά πρώτα πρέπει να μάθω τι κρύβει».

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο Άντριαν έφτασε στο ασφαλές σπίτι μαζί με τον δικηγόρο του.

Κρατούσε έναν μαύρο φάκελο.

«Βρήκαμε κάτι ακόμη», είπε.

Ο Λούκα σηκώθηκε.

«Τι;»

Ο Άντριαν άνοιξε τον φάκελο και έβγαλε μια σειρά εγγράφων.

«Ο Μάρκο δεν χρησιμοποιούσε μόνο τις εταιρείες-φαντάσματα για να μεταφέρει χρήματα. Είχε δημιουργήσει και έναν μηχανισμό ελέγχου του οικογενειακού καταπιστεύματος».

«Πώς;»

«Με πλαστά πληρεξούσια και αλλαγές σε ορισμένα εσωτερικά αρχεία».

Ο Ντέιβιντ πήρε τα έγγραφα.

«Αυτά χρειάζονται άμεση εξέταση».

Ο Άντριαν συνέχισε.

«Η Βανέσα είχε πρόσβαση στα προσωπικά αρχεία του Λούκα. Ήξερε πότε έλειπε, πότε ταξίδευε και πότε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον λογαριασμό του χωρίς να γίνει αμέσως αντιληπτή».

Ο Λούκα τον κοίταξε.

«Και η μητέρα μου;»

Ο Άντριαν δεν απάντησε αμέσως.

Έβγαλε μια φωτογραφία.

Η Ελεονώρα καθόταν απέναντι από τον Μάρκο σε ένα ιδιωτικό εστιατόριο.

Η ημερομηνία ήταν έξι μήνες πριν από το διαζύγιο.

«Αυτή δεν είναι η μοναδική τους συνάντηση», είπε.

Ο Λούκα πήρε τη φωτογραφία.

«Πόσες φορές συναντήθηκαν;»

«Τουλάχιστον έντεκα».

Η σιωπή που ακολούθησε ήταν βαριά.

«Γιατί;» ψιθύρισε ο Λούκα.

Ο Άντριαν έδειξε ένα έγγραφο.

«Η μητέρα σου ήθελε να διατηρήσει τον έλεγχο των μετοχών της οικογένειας. Το καταπίστευμα του παππού σου προβλέπει ότι όταν αποκτήσεις παιδί, ένα σημαντικό μέρος της περιουσίας περνά στον νέο κληρονόμο».

«Το γνώριζε αυτό από πάντα».

«Ναι. Και φαίνεται ότι φοβόταν πως θα χάσει την επιρροή της».

Ο Λούκα έκλεισε τα μάτια.

«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα έφτανε τόσο μακριά».

Την επόμενη ημέρα, ο Λούκα αποφάσισε να επισκεφθεί την οικογενειακή έπαυλη.

Η Ελεονώρα τον περίμενε στο μεγάλο σαλόνι.

Ήταν μια γυναίκα που πάντα φρόντιζε να διατηρεί την εμφάνισή της άψογη. Φορούσε ένα ακριβό φόρεμα και τα κοσμήματά της ήταν διακριτικά αλλά πολύτιμα.

Όταν είδε τον γιο της, χαμογέλασε.

«Λούκα! Επιτέλους. Έχω προσπαθήσει να σε βρω».

Εκείνος δεν την αγκάλιασε.

«Πρέπει να μιλήσουμε».

Η Ελεονώρα κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

«Τι συνέβη;»

Ο Λούκα έβγαλε τη φωτογραφία με τον Μάρκο.

Την ακούμπησε στο τραπέζι.

«Πότε σκοπεύεις να μου εξηγήσεις τι σχέση έχεις με τον οικονομικό διευθυντή μου;»

Η μητέρα του κοίταξε τη φωτογραφία.

Για ένα δευτερόλεπτο, το πρόσωπό της έχασε την ηρεμία του.

Ύστερα χαμογέλασε.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να απολογούμαι για τις επαγγελματικές μου συναντήσεις».

«Έντεκα συναντήσεις μέσα σε έξι μήνες;»

«Ο Μάρκο διαχειρίζεται σημαντικά οικονομικά θέματα».

«Και η Βανέσα;»

Η Ελεονώρα αναστέναξε.

«Τι σχέση έχει τώρα εκείνη;»

«Ποιος της έδωσε εντολή να καταστρέψει τον γάμο μου;»

Η γυναίκα σηκώθηκε απότομα.

«Πρόσεχε πώς μου μιλάς».

«Δεν είμαι πια παιδί, μητέρα».

«Και εγώ δεν πρόκειται να δεχτώ να με κατηγορείς χωρίς αποδείξεις».

Ο Λούκα έβγαλε ένα δεύτερο έγγραφο.

«Τότε εξήγησέ μου αυτό. Γιατί η υπογραφή σου εμφανίζεται σε μια αίτηση πρόσβασης στο οικογενειακό καταπίστευμα;»

Η Ελεονώρα έμεινε σιωπηλή.

«Δεν έχεις τίποτα να πεις;»

«Δεν γνωρίζεις τι προσπαθούσα να προστατεύσω».

«Την οικογένεια;»

«Ακριβώς!»

Ο Λούκα γέλασε πικρά.

«Κατέστρεψες τον γάμο μου για να προστατεύσεις την οικογένεια;»

«Η Ισαμπέλα δεν καταλάβαινε τη θέση μας».

«Η Ισαμπέλα ήταν η γυναίκα μου!»

Η Ελεονώρα χτύπησε το χέρι της στο τραπέζι.

«Και εσύ ήσουν έτοιμος να παραδώσεις τα πάντα σε μια γυναίκα που δεν είχε ιδέα από τις υποχρεώσεις αυτής της οικογένειας!»

«Το παιδί μου δεν είναι απειλή για την οικογένεια».

Η Ελεονώρα δεν απάντησε.

Και αυτή η σιωπή ήταν πιο αποκαλυπτική από οποιαδήποτε ομολογία.

Λίγο αργότερα, η Βανέσα εμφανίστηκε στην έπαυλη.

Ο Λούκα την είδε να μπαίνει από την κεντρική πόρτα.

«Τι κάνεις εδώ;»

Εκείνη προσπάθησε να χαμογελάσει.

«Ήρθα να μιλήσω στην κυρία Μορέτι».

«Δεν έχεις πλέον καμία δουλειά εδώ».

Η Βανέσα έβγαλε από την τσάντα της ένα μικρό USB.

«Τότε ίσως πρέπει να δεις αυτό πριν αποφασίσεις».

Η Ελεονώρα σηκώθηκε.

«Βανέσα, όχι!»

Ο Λούκα γύρισε προς τη μητέρα του.

«Τι περιέχει;»

Η Βανέσα χαμογέλασε.

«Την αλήθεια που κανείς δεν θέλει να ακούσεις».

Εκείνη τη στιγμή το τηλέφωνο του Λούκα χτύπησε.

Ήταν ο Ντέιβιντ.

«Λούκα, πρέπει να γυρίσεις αμέσως στο ασφαλές σπίτι».

«Γιατί;»

Η φωνή του δικηγόρου ήταν γεμάτη πανικό.

«Η Ισαμπέλα εξαφανίστηκε».

Ο Λούκα ένιωσε το αίμα του να παγώνει.

«Τι εννοείς εξαφανίστηκε;»

«Η ασφάλεια έχασε την επικοινωνία μαζί της. Όταν έφτασαν στο δωμάτιό της, δεν ήταν εκεί».

«Πότε συνέβη;»

«Πριν από περίπου είκοσι λεπτά».

Ο Λούκα άφησε το τηλέφωνο να πέσει σχεδόν από το χέρι του.

Η Βανέσα τον παρακολουθούσε.

Και για πρώτη φορά δεν προσπάθησε να κρύψει το χαμόγελό της.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ 5…

ΜΕΡΟΣ 5 ➡️