ΜΕΡΟΣ 2 — Το κουτί μετά την κηδεία και η κληρονομιά που με έκανε ύποπτο

Η Αλίσια πέθανε δύο ημέρες μετά τον γάμο μας.

Όσο κι αν προσπαθούσα να προετοιμάσω τον εαυτό μου για εκείνη τη στιγμή, τίποτα δεν μπορούσε να με κάνει να νιώσω έτοιμος. Είχα περάσει αρκετές ημέρες βλέποντάς την να εξασθενεί, αλλά ένα μέρος μου εξακολουθούσε να ελπίζει ότι θα κατάφερνε να αντέξει λίγο περισσότερο.

Στην κηδεία της στάθηκα πίσω από τους ανθρώπους που την αγαπούσαν από τότε που ήταν παιδί. Δεν ήξερα πού ακριβώς ανήκα. Δεν ήμουν ένας σύζυγος που είχε ζήσει χρόνια μαζί της, ούτε ένας συγγενής που είχε μοιραστεί μαζί της μια ολόκληρη ζωή. Ήμουν ο γιατρός της — ο άνθρωπος που είχε δεχτεί την τελευταία της επιθυμία.

Και τώρα εκείνη είχε φύγει.

Όταν η τελετή τελείωσε, κατευθύνθηκα προς το αυτοκίνητό μου. Ήθελα να επιστρέψω σπίτι και να μείνω μόνος, μακριά από τα βλέμματα και τις ερωτήσεις των ανθρώπων.

Τότε άκουσα κάποιον να με φωνάζει.

Ήταν η Νόρα, η αδερφή της Αλίσια. Κρατούσε ένα σφραγισμένο κουτί και περπατούσε γρήγορα προς το μέρος μου.

«Λούκας, περίμενε.»

Σταμάτησα.

Η έκφρασή της ήταν σοβαρή. Δεν είχε το ίδιο βλέμμα με εκείνο που είχε όταν με ευχαρίστησε μετά τον γάμο. Τότε υπήρχε συγκίνηση στα μάτια της. Τώρα έμοιαζε εξαντλημένη από τη θλίψη.

«Η Αλίσια μού ζήτησε να σου δώσω αυτό μόνο αφού πεθάνει.»

Μου παρέδωσε το κουτί.

Στο καπάκι ήταν γραμμένο το όνομά μου.

Το κοίταξα για λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να καταλαβαίνω τι θα μπορούσε να περιέχει. Ύστερα άνοιξα προσεκτικά το καπάκι, ενώ η Νόρα στεκόταν μπροστά μου και παρακολουθούσε κάθε μου κίνηση.

Μέσα υπήρχε ένας φάκελος από δικηγόρο.

Τον άνοιξα και άρχισα να διαβάζω.

Στην αρχή δεν κατάλαβα τι έβλεπα. Ξαναδιάβασα τις γραμμές, έλεγξα το όνομά μου και προσπάθησα να βεβαιωθώ ότι δεν είχα κάνει κάποιο λάθος.

Η Αλίσια μού είχε αφήσει το μερίδιό της από την κληρονομιά της γιαγιάς της.

Το ποσό ήταν τόσο μεγάλο, ώστε θα μπορούσα να εξοφλήσω όλα τα φοιτητικά μου δάνεια. Τα χρέη που με ακολουθούσαν από τα χρόνια της ιατρικής σχολής θα εξαφανίζονταν. Δεν θα χρειαζόταν πια να ελέγχω τον τραπεζικό μου λογαριασμό κάθε φορά που λάμβανα μια υπενθύμιση πληρωμής.

Για λίγα δευτερόλεπτα έμεινα ακίνητος.

Δεν είχα ιδέα ότι η Αλίσια διέθετε τέτοια περιουσία. Δεν μου είχε μιλήσει ποτέ για κληρονομιές, χρήματα ή οικονομικές υποθέσεις. Όταν μου ζήτησε να την παντρευτώ, πίστευα ότι ήθελε απλώς να πραγματοποιήσει μια προσωπική επιθυμία πριν από το τέλος της ζωής της.

Τότε πρόσεξα ένα δεύτερο χαρτί στον πάτο του κουτιού.

Ήταν ένα διπλωμένο σημείωμα.

Πριν προλάβω να το ανοίξω, η Νόρα πλησίασε περισσότερο. Διάβασε το έγγραφο του δικηγόρου πάνω από τον ώμο μου και το πρόσωπό της άλλαξε απότομα.

«Τι στο καλό είναι αυτό;» φώναξε.

Σήκωσα το κεφάλι μου.

«Νόρα, άκουσέ με…»

«Σου άφησε τα χρήματα της γιαγιάς της;»

Η φωνή της έτρεμε. Έδειξε το έγγραφο, σαν να ήθελε να βεβαιωθεί ότι δεν είχε παρερμηνεύσει τις λέξεις.

«Δεν το ήξερα», της είπα αμέσως. «Σου ορκίζομαι ότι δεν είχα ιδέα.»

Η Νόρα με κοίταξε σαν να μην αναγνώριζε τον άνθρωπο που στεκόταν μπροστά της.

«Τότε γιατί την παντρεύτηκες;»

Η ερώτησή της με χτύπησε πιο δυνατά απ’ όσο περίμενα.

«Δεν ήταν ένας γάμος από έρωτα», απάντησα. «Το ήξερες αυτό. Ήσουν εκεί. Ξέρεις γιατί το ζητούσε.»

«Το ήξερα», είπε, και η φωνή της έσπασε. «Αλλά τώρα μπορώ να δω τι κέρδισες από όλο αυτό.»

Ένιωσα το αίμα να ανεβαίνει στο πρόσωπό μου.

«Δεν την παντρεύτηκα για τα χρήματα.»

«Και πώς να το πιστέψω; Η αδερφή μου πέθανε και εσύ βρέθηκες να κληρονομείς ένα ποσό που μπορεί να σου λύσει όλα τα οικονομικά προβλήματα.»

«Δεν γνώριζα καν ότι υπήρχαν αυτά τα χρήματα.»

Η Νόρα κάλυψε το στόμα της με το χέρι της. Για μια στιγμή έμοιαζε έτοιμη να κλάψει. Ύστερα έκανε ένα βήμα πίσω.

«Θα σε αναφέρω στο νοσοκομείο.»

«Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό πριν με ακούσεις.»

«Δεν έχω τίποτα άλλο να ακούσω.»

Έφυγε πριν προλάβω να της εξηγήσω οτιδήποτε περισσότερο.

Έμεινα μόνος δίπλα στο αυτοκίνητό μου, κρατώντας το κουτί της Αλίσια. Μόλις λίγα λεπτά νωρίτερα, η Νόρα με ευχαριστούσε επειδή πίστευε ότι είχα κάνει την αδερφή της ευτυχισμένη. Τώρα με θεωρούσε έναν άνθρωπο που είχε εκμεταλλευτεί μια ετοιμοθάνατη κοπέλα για να αποκτήσει χρήματα.

Καταλάβαινα τον θυμό της. Είχε χάσει την αδερφή της και τώρα έβλεπε ένα έγγραφο που, από τη δική της πλευρά, μπορούσε να μοιάζει με απόδειξη μιας φρικτής προδοσίας.

Αλλά εγώ ήξερα τι είχα σκεφτεί όταν δέχτηκα να παντρευτώ την Αλίσια.

Δεν είχα σκεφτεί την κληρονομιά.

Δεν είχα καν φανταστεί ότι υπήρχε.

Κι όμως, αυτό δεν σήμαινε ότι μπορούσα να ελέγξω τον τρόπο με τον οποίο θα έβλεπαν οι άλλοι την απόφασή μου.

Έκλεισα το κουτί και μπήκα στο αυτοκίνητο.

Για πρώτη φορά, άρχισα να φοβάμαι ότι η τελευταία επιθυμία της Αλίσια θα μπορούσε να καταστρέψει όλα όσα είχα προσπαθήσει τόσο σκληρά να χτίσω.

Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 3…